موفقیت های من

ثبت مسیر موفقیت در زندگیم ...

موفقیت های من

ثبت مسیر موفقیت در زندگیم ...

موفقیت های من

من امید چِرَوی هستم و یکی از بزرگترین دغدغه های من یادگیری موفقیت ، شاد و شادمان بودن و روابط خوب و عالی با خانواده و دوستان و نزدیکانه و دوست دارم به دیگران اموزش بدم که چطور به این اهداف برسند برای همین تصمیم دارم تا جایی که میتونم مسیر رسیدن به هدفم رو مستند کنم تا بعد ها ، راحت تر بتونم مشکلات خودم رو شناسایی کنم و از دوباره اشتباه کردن بپرهیزم و با این کار ساده ولی بسیار ارزشمند هم بعدها میتونم راحت تر به دیگران اموزش بدم تا اون ها هم مثل من موفق بشن .

آخرین نظرات

قبل از این که برم خدمت در مورد جودو و زندگی یه کامنت در سایت متمم در نوشتم که دوست دارم با کمی ویرایش برای شما دوست عزیز قرار بدم . 


توجه : 

اگه حوصله مطالعه این مطلب طولانی را ندارید می توانید از اواسط متن هم شروع به مطالعه کنید و چیز زیادی هم از دست ندید . 


« به نام خدا
سلام

امید وارم این هم به عنوان یکی از ورودی های متمم در نظر گرفته شه ⬅ چگونه شکست بخوریم !

( الان که دارم این متن رو می نویسم سر کارم و مطالب ، همگی ایده ای بود که در پیاده روی تا به اینجا به ذهنم رسید .)

جودو ( راه و روش نرمی و ظرافت ) ؛

از نظر من جودو یعنی زندگی ، جودو یعنی مرد روزای سخت و دشوار .

تو راه به پاهام و راه رفتنم نگاه می کردم که عمیقا به فکر فرو رفتم .

من قدبلند هستم و طبیعتا باید قدم هایی طولانی تر و بلند تری بردارم ، اما اینطور نیست . من قدم هایی کوتاه و چسبیده به زمین برمی دارم .

از خودم یه سوال پرسیدم ! من چرا قدم هایی کوتاه و چسبیده به زمین ( منظورم کف پامه ) برمی دارم ؟؟؟ که به یاد جودو افتادم .( یکی از ورزش های رزمی ژاپنی ها )

 به مدت سه سال این هنر رو در باشگاه ورزشی شهید بابایی کرج ، از استاد مجید نور محمدی آموخته ام .

 

یادمه روزای اول که رفتم باشگاه استاد به ما زمین خوردن توسط خودمون رو یاد داد و به مدت چند هفته هم فقط رو همین تمرین کردیم .

من فقط به صورت ساده بیان می کنم ، زمین خوردن چند نوعه ؛

اول ، زمین خوردن به پشت

دوم ، زمین خوردن به پهلو

سوم ، زمین خوردن به جلو

چهارم ، زمین خوردن به سمت جلو ( چرخشی )

برای همه این زمین خوردن ها ، قواعد و قانون های فوق العاده مهم و ساده ای وجود داره که باید رعایت بشه .

بعد از این که زمین خوردن توسط خودمون رو کاملا یاد گرفتیم ، نوبت به مرحله دوم ، یعنی زمین خوردن توسط دیگران میرسه .

این مرحله یکم سخت تره ، استاد یه شاگرد کمربند بالا ( مثلا مشکی ) رو برای زمین زدن ما انتخاب می کنه و اون شاگرد حرفه ای هم باید مارو بزنه زمین ! در ابتدا هر کسی در برابر این زمین خوردن ها مقاوت می کنه ( خود من که خیلی می ترسیدم و مقاومت می کردم ) ولی بعد از چند بار زمین خوردن و آسیب دیدن ، فرد به فکر  می افته و اولین چیزی که به ذهنش می رسه ، استفاده از قوانین زمین خوردن و چیزاییه که استاد بهش آموخته و اینجاست که کم کم با تکرار زمین خوردن ها و آسیب ندیدن ( با کمک قانون ها ) مقاومتش کم میشه و به سادگی و زیبایی به زمین می خوره بدون این که آسیب ببینه .

این زمین خوردن ها بعد از چند ماه به مهارتی در شاگرد تبدیل میشه و دیگه از زمین خوردن ترسی نخواهد داشت .

فرد به مهم ترین و اصلی ترین مهارت در آموزش جودو دست پیدا کرده و از این لحظه به بعد هست که میتونه بره و زمین زدن رو یاد بگیره و  فنون رو با خیال راحت با دوستش و یا خودش تمرین کنه .

بعد از زمین زدن هم می تونه به مسابقات بره و به نتایج خوبی بسته به مقدار تمرینی که کرده ، دست پیدا کنه .

 

حالا اگه فرد زمین خوردن رو یاد نگیره به نظرتون چه اتفاقی میفته ؟

ایا میشه فقط زمین زدن رو یاد داشت و بدون یادگیری زمین خوردن، از زمین خوردن هم نترسید !؟

اگه بره مسابقات ایا میتونه موفق بشه ؟

یعنی میشه ؟ !!  یعنی داریم !؟ !!

 

در زندگی هم همینه ، یه فرد میاد ، اصلا چرا یه فرد ! خودم رو مثال میزنم . من حداقل ۳ یا ۴ هزار صفحه در مورد موفقیت خوندم ( زمین زدن ) ولی هیچچچ کدومش هیچچچ کار بردی تا به حالا نداشته  !!!

 

میگن عامل شکست خوردن ، ترسه – ترس از شکست – من می خوام یکم این دیدگاهو اصلاحش کنم .

به نظرم عامل شکست ، ترس از آسیب دیدن به واسطه شکسته

 

من از فنون زمین زدن ( فنون موفقیت )  استفاده نمی کنم  یا اگر هم استفاده می کنم به طور کامل نیست و در جودو اگه میخوای یه فن رو بزنی باید اون فن رو کامل اجرا کنی تا موفق به زدن حریفت بشی ( تا موفق بشی به هدفت برسی ) .

 

میدونی چرا از فنون کامل استفاده نمی کنیم ؟

چون می ترسیم ! میترسیم که شکست بخوریم و آسیب ببینیم…

 

یادمه موقع زمین خوردن در جودو لذت می بردم ! می دونید چرا ؟

شاید با خودتون بگین که اخه مگه زمین خوردن هم لذت داره ؟

من میگم معلومه که داره ، ما می گیم زمین خوردن ، و فقط به زمین فکر می کنیم ولی به این فک نمی کنیم که زمین خوردن فقط وقتی وجود داره که ارتفاعی وجود داشته باشه و کسی که زمین میخوره یعنی این که قبلا در ارتفاع و بلندی بوده (‌ یه جای خوب بوده )

من از زمین خوردن لذت می برم چون بعد از این که به بالا رفتم و سقوط کردم و زمین خوردم ، آسیب ندیدم و این یعنی این که می تونم بارها و باره این مسیر رو طی کنم و بلاخره راه و روش زمین زدن و موفقیت در مسابقات رو به طور کامل یاد بگیرم و اجرا کنم .

در زندگی هم همینه اگه من زمین خوردن ( شکست خوردن ) در زندگی رو بلد باشم ، دیگه هیچ ترسی از شکست نخواهم داشت و اینجاست که من میتونم با تکرار و  اقدام کامل ( فن زدن کامل ) بلاخره به موفقیت دست پیدا کنم .


پینوشت ؛ منتظر نظرات دوست عزیز هستم ☺☺☺ و امیدوارم این بحث نتیجه خوب و سازنده ای داشته باشه …

با تشکر

➕✖ ( مثبت اندیشی را چند برابر کنیم )


من (سمت چپ ) و دوستان گلم 😊⬇⬇


امید چِرَوی

نظرات  (۴)

سلام خیلی عالی و باحال بود جدا از جنبه سرگرمی حقایقی رو گفتید که خیلی وقت ها فراموش میشه
۲۵ آذر ۹۶ ، ۲۳:۲۸ یک مسلمان
سلام

اعتراف می کنم نمی خواستم کامل بخونم...بنا به پیشنهاد خودت اول از وسط شروع کردم و دیدم نه...باید کامل خونده بشه:) و چقدر عالی بود...
ممنون :)
موفق باشید 
۲۴ آذر ۹۶ ، ۱۷:۰۰ سپهر صادقی
چقدر عالی بود :دی
پاسخ:
ممنون 😊

ارسال نظر

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی