موفقیت های من

ثبت مسیر موفقیت در زندگیم ...

موفقیت های من

ثبت مسیر موفقیت در زندگیم ...

موفقیت های من

من امید چِرَوی هستم و یکی از بزرگترین دغدغه های من یادگیری موفقیت ، شاد و شادمان بودن و روابط خوب و عالی با خانواده و دوستان و نزدیکانه و دوست دارم به دیگران اموزش بدم که چطور به این اهداف برسند برای همین تصمیم دارم تا جایی که میتونم مسیر رسیدن به هدفم رو مستند کنم تا بعد ها ، راحت تر بتونم مشکلات خودم رو شناسایی کنم و از دوباره اشتباه کردن بپرهیزم و با این کار ساده ولی بسیار ارزشمند هم بعدها میتونم راحت تر به دیگران اموزش بدم تا اون ها هم مثل من موفق بشن .

آخرین نظرات

  • ۲۳ تیر ۹۷، ۱۰:۲۸ - va
    va

پیوندها

قبل از این که برم خدمت در مورد جودو و زندگی یه کامنت در سایت متمم در نوشتم که دوست دارم با کمی ویرایش برای شما دوست عزیز قرار بدم . 


توجه : 

اگه حوصله مطالعه این مطلب طولانی را ندارید می توانید از اواسط متن هم شروع به مطالعه کنید و چیز زیادی هم از دست ندید . 


« به نام خدا
سلام

امید وارم این هم به عنوان یکی از ورودی های متمم در نظر گرفته شه ⬅ چگونه شکست بخوریم !

( الان که دارم این متن رو می نویسم سر کارم و مطالب ، همگی ایده ای بود که در پیاده روی تا به اینجا به ذهنم رسید .)

جودو ( راه و روش نرمی و ظرافت ) ؛

از نظر من جودو یعنی زندگی ، جودو یعنی مرد روزای سخت و دشوار .

تو راه به پاهام و راه رفتنم نگاه می کردم که عمیقا به فکر فرو رفتم .

من قدبلند هستم و طبیعتا باید قدم هایی طولانی تر و بلند تری بردارم ، اما اینطور نیست . من قدم هایی کوتاه و چسبیده به زمین برمی دارم .

از خودم یه سوال پرسیدم ! من چرا قدم هایی کوتاه و چسبیده به زمین ( منظورم کف پامه ) برمی دارم ؟؟؟ که به یاد جودو افتادم .( یکی از ورزش های رزمی ژاپنی ها )

 به مدت سه سال این هنر رو در باشگاه ورزشی شهید بابایی کرج ، از استاد مجید نور محمدی (سمت چپ تصویر )آموخته ام .

 استاد مجبد نور محمدی


یادمه روزای اول که رفتم باشگاه استاد به ما زمین خوردن توسط خودمون رو یاد داد و به مدت چند هفته هم فقط رو همین تمرین کردیم .

من فقط به صورت ساده بیان می کنم ، زمین خوردن چند نوعه ؛

اول ، زمین خوردن به پشت

دوم ، زمین خوردن به پهلو

سوم ، زمین خوردن به جلو

چهارم ، زمین خوردن به سمت جلو ( چرخشی )

برای همه این زمین خوردن ها ، قواعد و قانون های فوق العاده مهم و ساده ای وجود داره که باید رعایت بشه .

بعد از این که زمین خوردن توسط خودمون رو کاملا یاد گرفتیم ، نوبت به مرحله دوم ، یعنی زمین خوردن توسط دیگران میرسه .

این مرحله یکم سخت تره ، استاد یه شاگرد کمربند بالا ( مثلا مشکی ) رو برای زمین زدن ما انتخاب می کنه و اون شاگرد حرفه ای هم باید مارو بزنه زمین ! در ابتدا هر کسی در برابر این زمین خوردن ها مقاوت می کنه ( خود من که خیلی می ترسیدم و مقاومت می کردم ) ولی بعد از چند بار زمین خوردن و آسیب دیدن ، فرد به فکر  می افته و اولین چیزی که به ذهنش می رسه ، استفاده از قوانین زمین خوردن و چیزاییه که استاد بهش آموخته و اینجاست که کم کم با تکرار زمین خوردن ها و آسیب ندیدن ( با کمک قانون ها ) مقاومتش کم میشه و به سادگی و زیبایی به زمین می خوره، بدون این که آسیب ببینه .

جودو و زندگی


این زمین خوردن ها بعد از چند ماه به مهارتی در شاگرد تبدیل میشه و دیگه از زمین خوردن ترسی نخواهد داشت .

فرد به مهم ترین و اصلی ترین مهارت در آموزش جودو دست پیدا کرده و از این لحظه به بعد هست که میتونه بره و زمین زدن رو یاد بگیره و  فنون رو با خیال راحت با دوستش و یا خودش تمرین کنه .

بعد از زمین زدن هم می تونه به مسابقات بره و به نتایج خوبی بسته به مقدار تمرینی که کرده ، دست پیدا کنه .

 

حالا اگه فرد زمین خوردن رو یاد نگیره به نظرتون چه اتفاقی میفته ؟

ایا میشه فقط زمین زدن رو یاد داشت و بدون یادگیری زمین خوردن، از زمین خوردن هم نترسید !؟

اگه بره مسابقات ایا میتونه موفق بشه ؟

یعنی میشه ؟ !!  یعنی داریم !؟ !!

 

در زندگی هم همینه ، یه فرد میاد ، اصلا چرا یه فرد ! خودم رو مثال میزنم . من حداقل ۳ یا ۴ هزار صفحه در مورد موفقیت خوندم ( زمین زدن ) ولی هیچچچ کدومش هیچچچ کار بردی تا به حالا نداشته  !!!

 

ترس از شکست

 

من از فنون زمین زدن ( فنون موفقیت )  استفاده نمی کنم  یا اگر هم استفاده می کنم به طور کامل نیست و در جودو اگه میخوای یه فن رو بزنی باید اون فن رو کامل اجرا کنی تا موفق به زدن حریفت بشی ( تا موفق بشی به هدفت برسی ) .

 

میدونی چرا از فنون کامل استفاده نمی کنیم ؟

چون می ترسیم ! میترسیم که شکست بخوریم و آسیب ببینیم…

 

یادمه موقع زمین خوردن در جودو لذت می بردم ! می دونید چرا ؟

شاید با خودتون بگین که اخه مگه زمین خوردن هم لذت داره ؟

من میگم معلومه که داره ، ما می گیم زمین خوردن ، و فقط به زمین فکر می کنیم ولی به این فک نمی کنیم که زمین خوردن فقط وقتی وجود داره که ارتفاعی وجود داشته باشه و کسی که زمین میخوره یعنی این که قبلا در ارتفاع و بلندی بوده (‌ یه جای خوب بوده )

من از زمین خوردن لذت می برم چون بعد از این که به بالا رفتم و سقوط کردم و زمین خوردم ، آسیب ندیدم و این یعنی این که می تونم بارها و باره این مسیر رو طی کنم و بلاخره راه و روش زمین زدن و موفقیت در مسابقات رو به طور کامل یاد بگیرم و اجرا کنم .

در زندگی هم همینه اگه من زمین خوردن ( شکست خوردن ) در زندگی رو بلد باشم ، دیگه هیچ ترسی از شکست نخواهم داشت و اینجاست که من میتونم با تکرار و  اقدام کامل ( فن زدن کامل ) بلاخره به موفقیت دست پیدا کنم .


پینوشت ؛ منتظر نظرات دوست عزیز هستم ☺☺☺ و امیدوارم این بحث نتیجه خوب و سازنده ای داشته باشه …

با تشکر

➕✖ ( مثبت اندیشی را چند برابر کنیم )


من (سمت چپ ) و دوستان گلم 😊⬇⬇


امید چِرَوی

نظرات  (۴)

سلام خیلی عالی و باحال بود جدا از جنبه سرگرمی حقایقی رو گفتید که خیلی وقت ها فراموش میشه
۲۵ آذر ۹۶ ، ۲۳:۲۸ یک مسلمان
سلام

اعتراف می کنم نمی خواستم کامل بخونم...بنا به پیشنهاد خودت اول از وسط شروع کردم و دیدم نه...باید کامل خونده بشه:) و چقدر عالی بود...
ممنون :)
موفق باشید 
۲۴ آذر ۹۶ ، ۱۷:۰۰ سپهر صادقی
چقدر عالی بود :دی
پاسخ:
ممنون 😊

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی